Van ski-crash tot otter: waarom ik Curabo bouw
Atleten worden digitaal fantastisch ondersteund. Patiënten in therapie veel minder. Na mijn eigen ski-crash — en week na week vergeten te oefenen — wist ik: dit kan beter, dit moet beter. Dit is het verhaal achter Curabo.
Foto door Joe Robertson via Wikimedia Commons — CC BY 2.0
Atleten worden vandaag enorm goed ondersteund. Coach en coachee, allebei digitaal begeleid: wielrenners, triatleten, lopers — sterke software, prachtige programma’s, uitstekende resultaten. Alles staat klaar om elke training te laten tellen.
En toen had ik zelf een ski-crash.
De week na week dat ik niet oefende
Plots moest ik zélf de meest eenvoudige oefeningen doen om vooruit te gaan — beweeglijkheid behouden, spieren zachtjes laten versterken. Niets ingewikkelds. En toch: elke week kwam ik bij mijn therapeut, en elke week moesten we samen vaststellen — oeps, ik heb een week niet geoefend.
Rond diezelfde tijd zag ik kinderen die niet oefenden voor hun logopedie, maar wél verslaafd waren aan Duolingo. Dezelfde kinderen. Dezelfde vijf minuten per dag. Een wereld van verschil in wie ze opdaagden.
En toen klikte er iets. Wat als we een app bouwen waardoor patiënten hun oefeningen wél zouden doen?
Dit kan beter. Dit moet beter.
Ik ben beginnen graven. Ik las alles wat ik vond over therapietrouw: papers, adviezen van de Wereldgezondheidsorganisatie, onderzoek naar wat mensen wél en niet doet volhouden. En ik sprak honderden therapeuten over hoe zij therapietrouw proberen te bereiken — met knopen in zakdoeken, post-its, alarmpjes op de gsm.
Telkens dacht ik hetzelfde: dit kan beter. Dit moet beter.
Meer over de wetenschap erachter — self-efficacy, alliance en cuing — lees je in Waarom Curabo bestaat.
De therapeut staat centraal
Bij het bouwen werd één principe heilig: de therapeut staat centraal. AI kan iedereen helpen, maar mag nooit beslissen wat er moet gebeuren. Dat doet de therapeut, tijdens de sessie. Zonder therapeut — geen therapie. Curabo brengt de oefeningen tot bij de patiënt, in zijn broekzak, maar de richting blijft bij de mens met de expertise.
En we bouwen een klinische app. Geen streaks die je opjagen, geen spammy uil die je bestraft. We houden er rekening mee dat niet elke dag geoefend kan worden. We straffen niet — we gaan er zacht mee om.
Daarom een otter, geen uil
Dus werd Curabo een otter, in plaats van een uil. Een “budi” voor therapeut én patiënt.
Er zitten zachte streaks in voor patiënten — maar eerder iets als Strava dan als Duolingo. Strava reset elke week, zonder schuldgevoel, maar blijft je totaal aantal oefeningen mooi tonen. Het gaat om consistent vooruitgaan over tijd, niet om een teller die breekt zodra het leven even tegenzit.
Waar we vandaag op focussen
Vandaag richten we ons op logopedie, en meer bepaald op OMFT. Juist daar zijn onze twee motoren écht nodig: training (spieren en bewegingspatronen oefenen) en habituatie (er de hele dag door aan denken, tot het vanzelf gaat).
Enkele therapeuten zijn ondertussen al met andere therapievormen aan de slag. Later vertalen we de app en maken we ook andere soorten therapie mogelijk.
Help je mee?
Curabo is nog maar pas begonnen — maar het is een sterke start. Mijn doel is helder: zo snel mogelijk 1000 patiënten helpen sneller resultaat te boeken.
Wil je me helpen dat doel te bereiken? Wil je zelf een digitale logopedist worden? Of wil je mee bouwen aan Curabo? Aarzel niet om contact op te nemen.